تریاک:

تریاک یک ماده صمغ چسبناک به رنگ قهوه ای تیره با بوی بسیار قوی است که به صورت مایع یا پودر تولید می شود و از جمله مخدر هایی است که پیام های بین مغز و بدن را کنترل می کند.

این ماده مخدر به دو صورت مورد مصرف قرار می گیرد:1-دود کردن2-خوراکی

مصرف این ماده مخدر در کوتاه مدت باعث احساس رضایت/آرامش/پایین آمدن ضربان قلب و تنفس/از دست دادن اشتها/ یبوست موقت  می شود که این پیامد ها در بلند مدت باعث نیاز فرد به این ماده مخدر شده و فرد برای بدست آوردن همان اثر مقدار مصرف خود را به ناچار افزایش می دهد.

علائم ترک: این علائم که معمولا پس از 6 تا 24 ساعت بعد از مصرف آخرین دوز شروع می شود که این علائم شامل بی قراری/افسردگی/تعریق/اسهال/خواب/بیقراری/گرفتگی شدید عضلات/تهوع و استفراغ می باشد.

شیره:

این ماده مخدر از جوشاندن و صاف کردن تریاک یا تریاک سوخته بدست می آیدکه اثرات مخرب آن به مراتب از تریاک بیشتر است. به همین دلیل فرد مصرف کننده اکثرا به دلیل اثر شدید این ماده مخدر در هنگام مصرف جهت جلوگیری از افتادن بر زمین به حالت دراز کشیده این ماده را مصرف می کند. مورفین  ماده فعال موجود در شیره تریاک تا 3 روز در خون فرد مصرف کننده باقی می ماند.

حشیش (بنگ یا چرس):

حشیش از گیاه شاهدانه بدست می آید و در واقع صمغ گیاه شاهدانه بوده و بسیار اعتیاد آور است .

اثرات این ماده مخدر در ابتدا باعث ایجاد احساس آرامش/ افزایش درک بصری و یا پارانوئیدی است اما بعد از مصرف طولانی مدت این ماده مخدر سیستم ایمنی بدن سرکوب شده و باعث ایجاد مشکلات قلبی و عروقی/کمبود انگیزه و افسردگی/مشکلات تنفسی/تغییرات شدید خلقی و…. می شود.

ماری جوانا:

ماده مخدر ماری جوانا نیز مانند حشیش از گیاه شاهدانه بدست می آید با این تفاوت که این ماده مخدر بیشتر از برگ های این گیاه حاصل می شود. این ماده مخدر بسیار اعتیاد آور بوده و عوارض مخرب آن در افرادی که قبل از سن 18 سالگی شروع به مصرف این ماده کرده به مراتب بیشتر مشاهده می شود.

اثرات مخرب ماری جوانا:

وابستگی شدید/ناراحتی جسمانی/کاهش اشتها/مشکلات روحی و روانی/هوس و بیقراری

این ماده مخدر بیشتر به صورت سیگار در کاغد مخصوص آن که پیپر نام دارد پیچیده شده و دود حاصل از سوختن آن کشیده می شود که تاثیر این ماده در بدن تا حدود 2 ساعت باقی می ماند.

ماده مخدر شیشه:

این ماده مخدر جز مواد مخدر صنعتی(دست ساز) یا متامفتامین به شمار میرود که این ماده با افزایش دوپامین (Dopamine) سیستم عصبی مرکزی بدن (مغز و نخاع) را تحت تاثیر قرار می‌دهد. رابطه بین مواد مخدر شیشه و دوپامین را به‌طور ساده می‌توان به این شکل توضیح داد: وقتی لذت یا هیجانی را تجربه می‌کنید، سطح این ماده در بدن افزایش پیدا می‌کند. مشکل اینجاست که این احساس لذت برای طولانی‌مدت باقی نمی‌ماند زیرا سطح دوپامین پس از رسیدن به هیجان کاهش می‌یابد. به همین دلیل احساس بی‌رغبتی و خستگی به بدن دست می‌دهد. این موضوع باعث می‌شود تا دوباره به دنبال چیزی بروید که همان احساس را قوی‌تر و در مدت زمان بیشتر در اختیار شما قرار دهد. شیشه توانایی انجام چنین کاری را دارد. تا زمانی که تاثیر آن در بدن باقی می‌ماند احساس شادی و سرخوشی دارید و به محض اینکه تاثیر آن تمام می‌شود بدن به حالت خستگی و بی‌حوصلگی پیش می‌رود. به همین دلیل برای رفع آن برای مصرف شیشه وسوسه می‌شوید. این چرخه مدام تکرار می‌شود و در نهایت باعث اعتیاد به شیشه خواهد شد.

عوارض فیزیکی مصرف شیشه:

بالا رفتن سریع فشار خون و ضربان قلب در ابتدای مصرف که منجر به اسیب قلبی و سکته می شود.

در اولین دفعات مصرف انرژی و تمرکز فرد به نوعی غیر معمول افزایش یافته اما پس از کاهش اثر ماده بدن با تحلیل شدید انرژی و اختلال در حافظه مواجه می شود.

گشاد شدن مردمک های چشم که خود یکی از علائم مصرف شیشه می باشد.

به طور کل مصرف شیشه در دفعات اول باعث ایجاد حس سرخوشی/کاهش خواب/افزایش میل و بالا رفتن خلق بوده که این اثر بعد از مدت زمانی کوتاهی از بین می رود و فرد برای بدست آوردن همان حس و حال به ناچار به مصرف دوباره این ماده مخدر می پردازد اما با مصرف پیاپی دیگر به آن سرخوشی باز نمیگردد و گرفتار اعتیاد بسیار شدید این ماده مخدر می شود.

تاثیرات روان شناختی شیشه :

پارانویا(بد گمانی) به این معنا که فرد مصرف کننده نسبت به همه چیز شکاک و بد بین شده که این موضوع باعث ایجاد سلسله رفتار های مخربی می شود که به خود و خانواده فرد آسیب بسیار زیادی وارد می کند.

افسردگی/اضطراب/توهم/هذیان/افکار خودکشی

*شیشه از جمله مواد مخدری است که روش درمان آن با دیگر مواد مخدر متفاوت می باشد و برای از بین بردن اثرات مخربی که روی مغز داشته فرد بیمار باید جلسات رواندرمانی/روانپزشکی و یا درصورت نیاز خانواده درمانی را گذرانده تا بتواند دوره درمان خود را تکمیل و سلامت کامل روانی و فیزیکی خود را بدست آورد*

ماده مخدر هروئین:

هروئین نوعی ماده مخدر اعتیاد آور است که یکی از انواع افیون‌هایی است که بطور آزمایشگاهی از مخدر تریاک دریافت می‌شود و میزان مورفین آن چند برابر بیشتر از تریاک است و وابستگی بسیار شدیدی را بوجود می‌آورد.

مصرف کنندگان این ماده مخدر معمولا آن را به روش های مختلفی مانند تزریق وریدی، دود کردن و استنشاق کردن استفاده میکنند.

بعد از مصرف هروئین، حالت سرخوشی و لذت در فرد ایجاد می‌شود ولی این حالت مدت زمان بسیار کوتاهی در فرد باقی و سپس از بین می رود. همین باعث شده فرد برای تجربه همان لذت و سرخوشی به مصرف دوباره آن روی آورد.

اثرات ماده مخدر هروئین:

 – تحریک‌پذیری شدید                      

 – تغییرات ناگهانی در خلق و خو و رفتار

 – عدم مشارکت در فعالیت‌های جمعی

 – درخواست مکرر برای دریافت پول

 – چرت زدن در زمان‌های نامناسب

 – وجود زخم‌های زیاد در بازو و پاها

 – آبسه‌ها یا ورم‌های چرکی در سطح پوست

 – خارش شدید پوست

 – خشکی دهان

 – تعریق زیاد

ماده مخدر سورچه(اشک خدا):

این ماده مخدر از مشتقات هروئین می باشدکه در لابراتوار تولید شده و بسیار قوی تر از هروئین عمل می کند. اثر توهم زایی این ماده مخدر بسیار زیاد می باشد. مصرف این ماده مخدر باعث بروز اثراتی در گیرنده های دستگاه عصبی مرکزی بدن می شود که این امر باعث ایجاد احساس کاهش درد/سرخوشی و بی حسی می شود.

آسیب های این ماده مخدر نیز همانند هروئین می باشد با این تفاوت که این ماده همانطور که نسبت به هروئین قوی تر است .. اثرات مخرب آن چه از نظر فیزیکی و چه از نظر روانی به مراتب شدید تر می باشد و ترک آن جدا از نیازمند بودن درمان دارویی نیازمند طی کردن دوره نسبتا طولانی رواشناسی فردی و خانواده درمانی می باشد.